Verhalenlezen.nl - Voor al uw verhalen en sprookjes. Ook hebben we liefdes verhalen en erotische verhalen.

Princess of the Night.

U leest om dit moment het verhaal Princess of the Night gepost door Dilara. Dit verhaal is gepost in de categorie spannende verhalen. Wilt u een zelf geschreven, of een mooi verhaaltje posten? Klik daarvoor hier.

Wilt u terug naar spannende verhalen?
Categorie: spannende verhalen
Gepost door: Dilara
Gepost op: 2010-2-6

Verhaal:

Princess of the Night
Princess of the Night

Daar staat ze, Rin, met haar prachtige lange zwarte haren en rood bruine ogen. Haar gezicht was zo bleek dat het 's avonds licht gaf.
Maar ze was het meisje dat niemand mocht. Het meisje dat voor iedereen wilde klaarstaan, het meisje dat gewoon anders was en niet erbij mocht horen.

De pauze was begonnen, het ergste wat een school kan hebben vind Rin. In de pauzes wordt ze van top tot teen bekeken. Ze heeft geen vriendinnen, want iedereen schaamt zich om met haar door het schoolplein te lopen.
Toen Rin haar eten op had gegeten, liep ze naar buiten. Het was behoorlijk koud, maar dat deed haar niets. Zolang ze zich kon bedekken met veel kleren waardoor ze niet al te veel opviel vond ze het prima. Bijna niemand was buiten, alleen een groepje rokers.
Rin wachtte tot de rokers binnen waren. Toen het groepje uiteindelijk hun sigaretten op de grond wierpen liepen ze door de uitgang naar binnen.
“Eindelijk”, zuchtte Rin. Ze keek om zich heen om te zien of ze echt alleen was. Toen er niemand meer stond, liep ze naar de achterkant van het schoolgebouw, waar een deur was. Ze liep door de deur en liep de 54 trappen omhoog. Ze maakte de deur open om naar buiten op het balkon te gaan, en werd verwelkomt door de zachte koude wind. Ze voelde zich meteen al veel beter.
Ze zakte door haar benen, en hield de balkon leuning vast, die eruit zagen als tralies.
Dit was haar geheime plek, de enige plek op school waar ze zich op haar gemak voelde.
Ze leunde haar hoofd tegen haar hand, en genoot van de zachte wind die haar wangen streelden.
Opeens hoorde ze de bel gaan, ze stond op en zei “Tot morgen, ik zal je missen”. Het is alsof de wind haar hoorde, en gaf haar een laatste harde bries. Rin sloot haar ogen en pinkte een klein traantje weg.
Dit lesuur hadden ze Anatomie, Rin’s lievelingsvak. Ze was verbaasd hoe het menselijke lichaam werkte. Toen ze 12 jaar was droomde ze over een vrouw die zei: “Mensen oordelen alleen vanuit je uiterlijke waarden. Maar wat het belangrijkste is Rin, dat zijn je innerlijke waarden en dat mag je nooit vergeten.” Rin wist nog steeds niet, wie die mooie volmaakte vrouw was. Ze was zo elegant en duister, ze had donker rode lippen en zwart kort haar. Ze leek op een God... Een God van de nacht.
Hetzelfde vond Rin ook bij Anatomie, van buiten zie je wel hoe je eruit ziet, maar wat het lichaam laat leven, dat zit allemaal van binnen.

De schooldag was gelukkig voorbij. Ze liep naar huis en zag een briefje op de tafel liggen, waarop stond: Lief schatje, als je honger hebt, kijk dan in de koelkast, het is kippensoep je lievelingseten. Maak het maar in de microgolf warm dat gaat sneller. En in de snoepkast ligt een verrassing. Ik hoop dat het je zal smaken.
Ik hou van je meisje xx Mama. “Mama, ik hou ook van jou”, zei Rin. Ze pakte de kippensoep uit de koelkast en maakte het warm in de microgolf. Toen deed ze de deur van de snoepkast open, haar ogen glinsterden. Het was Pocky! Origineel uit Japan. “Dat zal oma wel meegenomen hebben”, lachte Rin zachtjes. Haar oma woonde in Tokio. In Aomori waar Rin woonde, was Pocky niet zo bekend.
Ze at haar soep op en liep met haar Pocky pakje in de hand naar boven. Ze plofte neer op haar bed en deed de tv aan. Ze zapte wat rond, “Die stomme reclames ook”, zei Rin. Ze zette het nieuws op en draaide zich op haar linker zij, naar het raam toe. Ze pakte een Pocky staafje, likte eerst de chocolade eraf, en at daarna het hele staafje op. Opeens hoorde ze de nieuwspresentator zeggen: “Twee mensen op onverklaarbare redenen dood, de ledematen van Leda F. en Yukio M. zijn spoorloos verdwenen.” Rin stond met open mond naar de tv te staren, “De ledematen spoorloos verdwenen? Wie neemt nu alleen de ledematen mee, en laat de romp liggen?” bedacht ze zich. “Nouja, ik ga maar slapen. Toch niets op tv”. Rin deed de tv uit en kroop onder de dekens. Ze dacht maar steeds aan de mensen van het nieuws. Op een of andere manier wist ze dat er morgen iets anders zou zijn dan normaal. Ze sloot haar ogen en viel in slaap.

“Hallo, beste leerlingen, we hebben een nieuwe leerling in de klas! Stel je maar voor Ryuu.” zei Meneer Grot, leraar Geschiedenis.
“Hoi, ik ben Ryuu en ik ben 17 jaar oud en mijn ouders... Tja die zijn gestorven toen ik 4 jaar was aan een auto ongeluk.”
Alle meisjes in de klas waren gehypnotiseerd, “Hij is zoo knap!” fluisterde een meisje die voor Rin zat.
Rin vond hem ook niet echt lelijk, ze vond hem eerder super... knap? Ze had nog nooit zoveel aantrekking voor een jongen gevoelt. Maar ze vond het raar dat hij geen gevoelens toonden toen hij zei dat zijn ouders dood waren.
“Ga maar zitten waar je wilt Ryuu, er zijn drie plaatsen vrij.” Ryuu keek om zich heen, hij had de keuze uit Yuuki het knapste meisje van de school die snel had gewisseld met een nerd die alleen zat. Dirk, die uit Duitsland kwam en modder vet was. En Rin... Ryuu keek Rin recht in de ogen aan, zeker 2 minuten lang. Rin was verdwaald in zijn ogen en bleef hem ook aanstaren. Toen meneer Grot verbaasd achter zich keek om te weten waarom het zolang stil was vroeg hij: “Ryuu zou je alsjeblieft willen zitten?” Ryuu keek geschrokken achter zich, en leek niet meer zo zelfzeker dan hij eerst was. “Natuurlijk meneer.” zei hij.
Tot Rin’s verbazing kwam Ryuu langs haar zitten. Iedereen keek hun aan, alsof ze nog nooit gezien hadden dat Rin bestond. Yuuki die uiterst boos was, trok de nerd van haar oude plek weg en ging weer langs haar vriendin zitten. Ze keken Rin kleinerend aan.
Ryuu keek naar hun richting, en keek toen weer naar Rin. “Wat is er?” Rin schrok en keek naar onderen “N...n...niks hoor.” Ryuu pakte Rin’s kin beet, Rin keek omhoog. “Je hoeft niet bang te zijn Rin, ik zal er voor je zijn.” Hij knipoogde naar haar en liet haar kin los. Yuuki en Pam keken elkaar met open mond aan en geloofden niet wat ze zojuist gezien hadden.
Vol verbazing durfde Rin de hele les niet naar Ryuu te kijken. Wie was Ryuu?

Toen de middagpauze weer begon, ging ze naar haar vertrouwde plek. De wind verwelkomde haar nu met een harde bries. Ze zakte weer door haar benen en deed haar ogen dicht. “Rin, wat doe jij hier?” zei Ryuu ineens. Rin schrok wakker en keek achter haar. “Die vraag kan ik eerder jou vragen. Ik schrok me kapot!” “Sorry,” zei Ryuu verward. “Nou..? Wat doe je hier nu?” vroeg Rin. “Ik zag je weglopen en ben je gevolgd”. Opeens begon het heel hard te waaien. “Ahnee, ik haat wind kunnen we misschien naar binnen gaan?” vroeg Ryuu. “Er is hier iets mis, wie haat nu wind?” dacht Rin. Maar ze ging akkoord en vroeg aan Ryuu: “Zou je even de deur willen sluiten, ik moet nog iets doen”. Ryuu deed zonder enkele vragen de deur dicht. De wind werd weer kalm. “Doei, mijn lieve wind. Tot morgen”. Rin draaide zich om en liep naar de deur, toen ze haar hand op de deurklink had, hoorde ze ineens een stem. “Wees voorzichtig mijn lieve Rin, je bent in gevaar!” Rin draaide zich terug om, om te zien wie daar sprak. Ze keek om zich heen en zei zonder te weten tegen wie ze het had: “Ik zal voorzichtig zijn”. Ze deed de deur open en zag Ryuu op de trap zitten. “Daar ben je Rin! Wat moest je eigenlijk nog doen?” “Uhm.. dat wil ik graag voor mezelf houden”. Ryuu knikte en nam Rin’s hand beet, “kom mee, ik moet je iets laten zien!” Rin volgde hem, zonder te weten waarheen. Ryuu keek achter zich en knipoogde naar Rin. Hij keek weer naar voren en fluisterde zachtjes met een grijns: “Daar ga je dan, prinsesje van de nacht”
Er stroomden allerlei gedachten door Rin’s hoofd: de wind, de twee dode mensen, Ryuu, en de stem op het balkon... Opeens kreeg ze een stomp in haar maag. Wacht eens even, waarvan wist Ryuu haar naam?




Wil je het vervolg weten?
Stem dan snel!
(sorry voor sommige spellingsfouten)

Aantal keer bekeken: 3154
Waardering: 8.68 op 10
Geef een cijfer:

Alle rechten voorbehouden 2005-2018 - www.verhalenlezen.nl


Verhalen

Wilt u een verhaaltje lezen uit één van de onderstaande categorieën? Klik dan gewoon op een categorie en u komt op de pagina met de verhalen van deze bepaalde categorie.

Verhalen posten

Hebt u zelf een verhaaltje geschreven? Of een onvergetelijke blunder tegengekomen, of iets anders. En je wilt er anderen mee amuseren, lezen? Met verhalenlezen.nl kan dat geen probleem zijn. Klik hier om een verhaal te posten!


Statistieken

Totaal verhalen: 5175
Totaal categorieën: 10
Totaal 7 bezoekers online