Verhalenlezen.nl - Voor al uw verhalen en sprookjes. Ook hebben we liefdes verhalen en erotische verhalen.

ferliefd op mijn beste vriend?.

U leest om dit moment het verhaal ferliefd op mijn beste vriend? gepost door Bella. Dit verhaal is gepost in de categorie liefdes verhalen. Wilt u een zelf geschreven, of een mooi verhaaltje posten? Klik daarvoor hier.

Wilt u terug naar liefdes verhalen?
Categorie: liefdes verhalen
Gepost door: Bella
Gepost op: 2010-3-19

Verhaal:

ferliefd op mijn beste vriend?
Ik ben sinds 2 jaar verliefd om mijn beste vriend "Samir" en was in het begin bang dat mijn gevoelens voor hem tussen ons vriendschap zou komen. Dit zag ik overigens ook vaak gebeuren in mijn omgeving en ik wilde hem niet kwijtraken omdat ik zonodig verliefd op hem moest worden. Ik had eerlijk gezegd ook nooit gedacht dat ik gevoelens voor hem zou krijgen, aangezien ik hem niet meer dan een goede vriend beschouwde. Echter, heeft hij dit gevoel in de afgelopen jaren voor me veranderd.

Ontmoeting:
Het was precies 5 jaar geleden dat ik Samir in een zwembad ontmoette. Normaal gesproken zou ik nooit gaan zwemmen, maar ik was in die periode enorm veel afgevallen en een aantal vriendinnen hadden zin om te gaan zwemmen (dus waarom ook niet). Na een uurtje zwemmen was ik het alweer zat en besloot even wat te gaan zitten. Ik was een beetje aan het rond kijken en opeens zag ik een hele leuke kerel voor me zitten (bij het rand van het water, met zijn voeten in het water). Het leek wel of hij ergens mee zat en zomaar uit het niets stapte ik op hem af en vroeg of er wat aan de hand was? Hij keek me heel schattig en verlegen aan met zijn groen/bruine ogen en zei " Er is niets aan de hand hoor ... ik durf alleen het water niet in? Daarnaast kan ik niet zwemmen". Het enige wat ik op dat moment zei was " misschien is dit raar, maar ik kan je misschien wel helpen hiermee". Vervolgens ging ik het water in en zei " geef me je hand, je kunt me vertrouwen. Ik zal je niet loslaten". Ik weet nog dat we heel lang oogcontact hadden en dat hij me toch zijn hand gaf en heel rustig het water in ging. Ik weet nog dat ik toen dacht wow wat een getraind lichaam heeft die kerel haha. Hij hield zich eerst nog stevig vast aan de rand en zei " je lijkt me een hele leuke meid, maar voordat we verder gaan wil ik je alvast mijn excusses aanbieden voor als ik je strax pijn doe en lachte". Ik moest er wel om lachen en heel voorzichtig trok ik hem dichter naar me toe (HOT) zodat hij zich niet meer aan de rand kon vasthouden. Hij hield zich heel stevig vast aan me (zo stevig dat ik zijn hart voelde tekeer gaan) en hij durfde zelfs zijn ogen niet open te houden. Ik probeerde hem een beetje te kalmeren door een praatje met hem te maken en hij bleef me de hele tijd aan kijken (met zijn geweldige ogen). Ik vond hem toen al geweldig en alleen al zijn reactie was al geweldig om te zien toen we in het midden waren. Hij was zo blij en ibleef me maar omhelzen (ik kreeg het er warm van). Die middag had ik hem een aantal basis stappen geleerd om te zwemmen. Hij had het eigenlijk al heel snel door haha. Net op het moment dat hij me wilde trakteren op een drankje kwam een hele mooie slanke meid zijn kant opgelopen en begon hem te omhelzen. Ze keek me heel gemeen aan en zei opeens " sinds wanneer praat jij uit medelijden met mollige meiden?" En lachte er gemeen bij. Het enige wat ik op dat moment zei was " hm ... samir, dit mollige meid gaat er vandoor. Veel succes nog met overwinnen van je waterangst" en liep vervolgens weg. Hij kwam me nog achterna en greep me bij de arm en zei " Bella je hoeft niet weg te gaan ... negeer haar gewoon ... je ziet er geweldig uit ... laat me je aub op een drankje trakteren voor je hulp.". Hij keek me wederom met zijn mooie ogen aan. Ik keek hem recht in de ogen aan en zei "je bent me niets schuldig" en liep vervolgens weg. Ik kon mezelf wel voor de kop slaan toen ik thuis aankwam.

Maar goed, ongeveer een jaar later was mijn vader overleden (hartpatient) en de hele week kregen we mensen op bezoek en ik was het helemaal zat. Ik had geen behoefte in mensen en wilde het liefst alleen zijn om het te verwerken. Ik had mijn spuller gepakt en besloot om er even tussenuit te knijpen. Ik ben toen een wandeling gaan maken en onderweg kwam ik een ijstentje tegen. Ik had een bekertje citroenijs gehaald en ging daar even zitten. Ik zat huilend voor me uit te staren en opeens schoof iemand zich bij me aan. Toen ik opkeek (tranen in de ogen) zag ik dat het Samir was. Hij keek me aan en vroeg waarom ik verdrietig was. Ik gaf dus aan dat mijn vader net overleden was en dat ik het zwaar mee had. Ik bleef maar huilen en hij kwam naast me zitten om me te omhelzen (had ik op dat moment wel nodig). Ik heb volgens mij wel een half uur (bij dat ijsco tentje) in zijn armen aan 1 stuk door gehuild. Toen ik uitgehuild was bleven we alsnog even dicht bij elkaar zitten...zonder wat tegen elkaar te zeggen. Dat heeft me die dag echt goed gedaan. We hebben die dag ook elkaars telefoonnummers uitgewisseld om contact met elkaar te houden. Dit was eigenlijk het begin van onze vriendschap.

We hielden vaak telefonisch of per mail elkaar op de hoogte van wat we gedaan hadden. Daarnaast deden we elke week wel leuke dingen met elkaar (bioscoop, zwemmen, stad in etc) of gingen gezamenlijk met een aantal vrienden uit. Als het te laat werd bleef ik bij hem slapen en dan bleven we de hele nacht op om te praten. We lagen dan vaak in zijn bed over van alles en nog wat aan het praten en vielen dan uiteindelijk in elkaars armen in slaap. Ik beschouwde hem toen nog alleen als een goede vriend en meer niet. Maar dit veranderde al gauw toen ik te horen kreeg dat zijn hart niet meer goed funtioneerde. De dokter had aangegeven dat zijn hart heel slecht aan toe was en hiervan waren we enorm van geschrokken. Samir was nog maar 23 jaar hoe kon dit?? Hij kreeg heel veel medicijnen mee die hij elke dag moest inslikken. Hij had het er erg zwaar mee en ik probeerde er zoveel mogelijk voor hem te zijn. Op een avond dat ik bij hem bleef logeren kreeg hij enorm last van zijn hart. Hij kon heel moeilijk ademenen en grijpte telkens naar zijn hart. Ik wist niet wat ik moest doen en ineens schoot me iets te binnen wat ik een keer op tv had gezien. Ik hield mijn hand hard tegen zijn hart aan zei " haal diep adem en uit" dit bleef hij telkens doen totdat hij normaal weer op adem kon komen. Ik gaf hem later nog een tik en zei: laat me nooit meer zo schrikken, ik dacht dat ik je kwijt was. Hij keek me heel diep aan en zei: je raakt me nog lang niet kwijt. Die avond hebben we heel dicht tegen elkaar aangelegen en terwijl hij aan het slapen was, was ik bang om te gaan slapen.

Samir had een zware jaar achter de rug nadat hij dit te horen kreeg. Zijn studie had hij even moeten uitstellen, maar een half jaar later had hij toch zijn HBO diploma behaald. Ik was zeer trots op hem. Ondanks de enorme vertraging heeft hij alles kunnen inhalen. Ik had het in die periode enorm zwaar met ons vriendschap. Ik had al een tijdje gevoelens voor hem en ik wist niet wat ik hiermee aan moest. Ten eerste was ik bang dat het niet wederzijds was en ten 2e dat ik mijn beste vriend zou verliezen hierdoor. Ik besloot dus om dit niet te vertellen, maar dit was moeilijk. Hoe dichter en vaker ik bij hem in de buurt kwam, hoe sterker de gevoelens voor hem werden. Ik probeerde zelfs een periode uit zijn buurt te blijven, maar dit hielp ook niet. Daarnaast viel het Samir ook al op dat ik me wat afstandelijk gedroeg en wilde weten wat er aan de hand was. Ik zei dat ik het alleen een beetje druk had met mijn studie & werk. Ik voelde me heel naar dat ik hierover loog, maar ik durfde niet mijn gevoelens te uiten (laf).

Ik zag Samir op een gegeven moment maar 1 x in de week en dit vond hij heel erg. Hij bleef me maar bellen en eiste uitleg. Weer had ik die stomme excuus gebruikt (drukte). Ik miste hem elke dag steeds meer. Na een tijdje kwam ik erachter dat zijn goeie vriendin Noel (die mij mollig vond) vaker bij hem was en elke keer dat ik langskwam was zij er ook. Het leek wel of hij me zo snel al had ingeruild voor haar. Ik werd zelfs jaloers door hoe ze met elkaar omgingen. Ze bleef zelfs bij hem logeren. Zou ze ook bij hem in dezelfde bed liggen dacht ik?? Ik ging telkens teleurgesteld en verdrietig naar huis. Hij wilde wel dat ik telkens bleef, maar ik voelde me erg ongemakkelijk. Op een avond toen ik bad lag hoorde ik opeens de bel. Ik droogte me snel af en trok snel een nachtjapon aan en keek door het raam wie het was. Het was samir en deed snel open. Hij bleef me eerst van top tot teen aankijken en zei: jij ziet er HOT uit haha. Hij mocht er ook wezen!! Ik vroeg nog of er wat was (het was nl al 22.00 uur) en gaf aan dat hij me miste & wilde dat het als eerst was. Je bent mijn beste vriendin en toen ik dat hoorde was ik even stil stil. Hij snapte er niets van en zei: als je onze vriendschap wilt verbreken door mijn ziekte dan wil ik het nu weten!! Ik vond het zo erg dat hij dacht dat ik hem daarvoor ontwijkte. Ik liep naar hem toe en met mijn hand tegen zijn wang (oog in oog) zei ik: dat is het niet ... je weet zelf ook dat ik je hiervoor nooit in de steek zou laten!! Ik ...ik ben....maar ik kon het niet zeggen en toen ik me omdraaide greep hij me bij de arm en zei zeg me aub wat er aan de hand is? Ik zal niet boos zijn en op dat moment kreeg ik tranen in de ogen en zei: ik kan het niet .. dus laat me aub los! Zelf kreeg hij ook een traan en zei; dat kan ik helaas niet doen. Ik zie aan je dat er iets scheelt en ik kan dit niet negeren. Ik geef te veel om je en ik hou van je. Ik hield al van je toen ik je voor het eerst ontmoette, maar ik heb dit al die jaren voor me gehouden omdat ik wist dat je neits voor me voelde. Ik wilde je niet kwijt en ik heb nu het gevoel dat ik je om iets anders kwijtraak. Wat is er toch aan de hand? Ik kon mijn oren niet geloven. Hij had ook gevoelens voor mij maar we waren beiden bang dat dit tussen ons vriendschap zou komen. Ik was opgelucht toen ik dit hoorde en legte het hele verhaal uit. We moesten er beiden om lachen en voor het eerst hadden we die dag elkaar gezoend. Het was geweldig en die nacht hebben we in elkaars armen doorgebracht. Dit was het begin van onze relatie!..

Aantal keer bekeken: 3415
Waardering: 8.62 op 10
Geef een cijfer:

Alle rechten voorbehouden 2005-2018 - www.verhalenlezen.nl


Verhalen

Wilt u een verhaaltje lezen uit één van de onderstaande categorieën? Klik dan gewoon op een categorie en u komt op de pagina met de verhalen van deze bepaalde categorie.

Verhalen posten

Hebt u zelf een verhaaltje geschreven? Of een onvergetelijke blunder tegengekomen, of iets anders. En je wilt er anderen mee amuseren, lezen? Met verhalenlezen.nl kan dat geen probleem zijn. Klik hier om een verhaal te posten!


Statistieken

Totaal verhalen: 5175
Totaal categorieën: 10
Totaal 10 bezoekers online